Częśc 30

-Mika tylko spokojnie proszę… on nas chyba nawet nie zauważył- próbowała uspokoić mnie Ola
-Kto to…?- dopytywał się Bill, a ja już miałam łzy w oczach….
-Nie teraz Bill- mówiła Ola- Chodź Kotq… Wyjdziemy stąd nawet nas nie zauważy…

U OLI:
Wyprowadziliśmy Mikę z centrum i usiedliśmy w pizzy hut. Tom i Bill o nic nie pytali. Patrzyli tylko znacząco po sobie.
-Boję się…- szepnęła prawie niesłyszalnie Mika
-Skarbie jestem tu… Nic Ci nie będzie. Obiecuje…
Mika nie chciała powiedzieć chłopakom co tak naprawdę jest źle, więc gdy odeszła z Billem do empiku Tom nawet nie próbował ponownie się dowiedzieć.
Balam się o nią, ale wiedziałam, że nic złego stać się jej już nie może. Była przecież z Billem…



Kilka dni później:
U MIKI:

Robiło się już ciepło. Śnieg topniał i na zewnątrz była straszna braja. Siedziałyśmy z Olą u mnie w domu i czekały na chłopaków, którzy mieli wpaść. Zadzwonił dzwonek do drzwi.
Obydwie zeszłyśmy na dół. W domu byliśmy totalnie sami, bo moja mama jak zwykle gniła w tym swoim biurze nad papierami w pracy.
-Oo….Róże? To dla nas- zapytała Ola
-Tak- odpowiedział jej Tom.
-Proszę Mika. To dla Ciebie.
-Dziękuje, to naprawdę mile.
-Co was tak zebrało na czułości? –Olka.
Bliźniacy spojrzeli na siebie znacząco. Niby byli uśmiechnięci, ale też smutni. Zwłaszcza Bill.
-Co jest?
-Idziemy na górę?- Odezwał się wreszcie dredowaty
-No OK. Chcecie coś do picia?
-Nie nic, chodźmy.
-Dobra, o co wam chodzi? Chłopaki! Śnieg topnieje! Ferie były super, czego wy jeszcze chcecie?! Jest marzec, już za kilka miechów koniec szkoły! I testy w przyszłym tygodniu, ale chyba nie tym się martwicie, co. Wy i tak nie piszecie!
-Chodzi o to….że….
-Bill wyduś to może z siebie, co?!
-Wracamy do Niemiec wcześniej
-CO?!- Zapytałam równo z Olą.
-Bo, wiecie. Nasz zespól rusza…jeśli myślimy o naszej karierze poważnie musimy wrócić…I mamy na to dwa tygodnie.
Łzy cisnęły mi się do oczu, ale tak naprawdę byłam szczęśliwa, że w końcu im się uda!
-Bill…- Nie wiedziałam, co dzieję się z Olą i Tomem, obchodził mnie tylko Czarnowłosy. W tle leciała muzyka…było tak bardzo dziwnie. Podszedł do mnie i mocno uścisnął. Wytarł moje łzy.
-Mika…to nie jest rozłąka na zawsze. Przyjedziecie do nas na wakacje, i na wymianę! Będziecie mieszkać u nas, załatwimy to!
-B..Bill…ale przecież jak już osiągniecie ten sukces, to nie będzie tak łatwo.
-Chodźmy na spacer dobrze?
-OK.
-My też idziemy, ale sądzę, że w przeciwny kierunku…-powiedział Tom.
W ciszy zeszliśmy na dół. Ubrałam kurtkę, i buty. Kiedy zamykałam drzwi Ola i Tom już gdzieś odeszli. Schowałam klucze do kieszeni. Spojrzałam na Billa- uśmiechnął się do mnie. Swoim zwyczajnym uśmiechem…Chwycił moją dłoń i zeszliśmy po schodach, kierując się w stronę nieznaną żadnemu z nas.
-Wiesz…Może tego nie widać Bill, ale bardzo się cieszę, że macie szanse robić to, co kochacie i w ogóle…A że się popłakałam i dalej mam na to ochotę, to musi świadczyć o moim egoizmie czy coś…
-Mika…Mi też jest smutno, że się rozstaniemy! Ale na 4 miesiące! Nawet na 3 i pól! A potem, 1 lipca będziecie obie z Olą już u nas!
-Ja wiem, ale czy to przetrwa? Kocham Cię Bill. sądzę, że właśnie to, co czuje to miłość. Ale szczenięca nie oszukujmy się Bill. Nawet moi rodzice, rozwodzą się przez to, że mój ojciec wyjechał do Stanów. A ja nie chce Cię tracić, bo…-urwałam, bo łamał mi się glos.
-Kocham Cię. Naprawdę, nie przypuszczałem, że to się tak potoczy. Że będziemy razem, i że to będzie oparte przede wszystkim na przyjaźni. Poza tym to mile, mieć taką paczkę, która rozumie się bardzo dobrze. Chłopaków z zespolu znam dość długo, a nie byłem pewny czy wy wszyscy się polubicie. Tym czasem proszę! Poza tym jesteś inna niż reszta…
-Czyli jaka…??
-No wiesz….rozważna, mądra, ale także szalona i gotowa na wyzwania. Dla ciebie bez ryzyka nie ma życia…
-Nie ma….
-Obiecuje Ci, że zrobię wszystko żeby jak najszybciej być znów z Tobą…
-Bill…- Chodziliśmy długo po parku. Nie czułam chłodu… Tak bardzo się bałam tej rozłąki. Zostały nam dwa tygodnie, a potem będziemy osobno… Zostanę tu sama.
-Może uda Ci się przyjechać choćby na ten wasz długi weekend w maju, co? Wtedy zrobię wszystko, żebyś tylko mogła spędzić ze mną jak najwięcej czasu…
Wieczorem odprowadził mnie do domu i pocałował delikatnie… Jakby to wszystko nie miało miejsca… W nocy nie mogłam długo zasnąć. Cieszyłam się, bo to oznaczało, że mają szansę na karierę… Ale z drugiej strony… Zobaczę go dopiero w maju… Ech…
Ale wierzę w to, że miłość wszystko przetrwa… Musi.



Dni bez Bill ciągnęły się w nieskończoność…
-Już chcę wakacje Chcę być z Billem.
-Jak to z Billem?- zdziwiła się mama
-Normalnie…
-Przecież nie jedziesz do Niemiec na wakacje
-Jak to nie jadę…?
-Bo…

skomentuj (12)




2007-04-13 20:43:06 >> Info

Obiecuje, że jutro na 20000% będzie nowa notka^^ Pozdrawiam!! I przepraszam!
skomentuj (7)




2007-01-16 12:25:18 >>

Częśc 29

U MIKI:
-Przepraszam, ale mogę cię porwać mamo? Chce pogadać
-Pewnie- poszłyśmy do pokoju w którym spalam z Olą.
-Chodzi o tatę i jego wyjazd.
-Tak myślałam. On musiał wyjechać. Chodziło o firmę, miał jakieś problemy czy coś. Ale nie martw się na cale wakacje jedziesz do niego, więc….
-Co?! Miało być na miesiąc!
-Ale sąd zadecydował. To nie mój wymysł, ale tata bardzo się cieszy. Zresztą Karen też
-Co?! Jaka Karen?
-Jego nowa….eee…dziewczyna? To znaczy on z nią jest od dawna. Ona ma syna z pierwszego malżeństwa.
-Co?- nie rozumiałam słowa z tego co mówi!
-To. Chciałam ci powiedzieć. To znaczy tata chciał.
-Ale się narobiłam. Bliźniacy myślą, że będę tu z Olą. Sama chce!
-Ale to już uzgodnione. Jedziesz tam na wakacje
-A czy ktoś mnie pytał o zdanie? I o to co o tym sądzę? Czy ja już nie mogę się wypowiedzieć?
-Dominika ja wiem…Ale nie ciągaliśmy cię do sądu, żeby ci oszczędzić wszystkiego. Poza tym rozstaliśmy się w pokojowych warunkach więc…
-Mamo! Zrozum, ja też chce się kontaktować z tatą, ale cale wakacje?! Ale ta jego rodzina?! A Bill?
-On jest dla Ciebie ważniejszy niż ojciec?!- uniosła się
-Mamo, czy to tata nas zostawil czy ja jego?!
-Pojechał do pracy! Pamiętal o tobie Od niego masz płyty, ciuchy i prezenty!
-Ojcostwo to nie tylko kasa! Wybaczyłam mu! Kocham go! Ale te wakacje mogą być ostatnimi normalnymi w życiu chłopaków, bez koncertów, wywiadów i….
-I ty chcesz się w to pchać? W to ich życie
-Tak! A ty jak widzę chcesz mi to uniemożliwić tak? Ja go kocham mamo i nic na to nie poradzę!
-Ty masz dopiero 15 lat to jeszcze nie miłość.
-Nie a co? Może to ty nie chcesz mi pozwolić na miłość?! Której sama za wiele ostatnio też mi nie dajesz!- zaczęlam płakać
-Boże….Tak źle i tak nie dobrze! Czego ty chcesz?
-Żebyś…
-Nie ważne! Wakacje spędzasz w Chicago! I koniec! Z ojcem Karen i jej synem Mike’m! KONIEC!
-Ale na wymianę będę tutaj! I nie ma mowy, że nie!
-Nic nie mówiłam, że nie prawda? Masz być mila dla nowej rodziny ojca! Nie wyżywaj się na nich, bo to nie ich wina! A teraz nie płacz, bo nic tym nie zmienisz!
-MAMO!- przytulila mnie, ale ja wybiegłam z pokoju. Na korytarzu stali Bill, Ola i Tom. Tylko ona zrozumiala o co poszło.
-Nic im nie mów- powiedziałam
-Ok., jak chcesz.
-Mika, co jest? O co poszło?- zaczął wypytywać Bill
-Idziemy do pokoju? Bo zaraz….wrr!
-Krzycz jak ci ulży- powiedziała Olka
-Ale czemu płaczesz?- dalej nalegal Czarnowłosy- Chodzi o wakacje tak? Tylko tyle powiedziała nam Ola.
-Daj spokój. To nie ważne. Na razie nie.
-Nie płacz. Ostatnio coś za dużo tego.- Usiedliśmy wszyscy na łóżku, a mi rozsadzalo głowę z bólu. Usnęłam przytulona do chłopaka, którego wedlug mamy nie kochałam- bo nie potrafię tego robić.

U OLI:

Mika spala, a ja myślalam o tym co będzie w wakacje. To będą moje pierwsze od dawana kiedy będziemy osobno. Nasze mamy już pojechaly, na szczęście, że nie chcialy tu zostać. Mika chyba by umarla. Ale kiedy ona im to powie, bo chyba nie chce ukrywać tego do końca roku szkolnego
-Co jest Słonko? Ola żyjesz?- Tom zaczął mi machać ręką przed twarzą.
-Co? Jak? Gdzie? Mówiłeś coś?
-Co jest?
-Nie nic- sztuczny uśmiech- Zamyśliłam się
-Chodzi o Mike tak?- Na te słowa Bill spojrzał na mnie
-O co im poszło? O mnie? Czy o co? O co chodzi z tymi wakacjami
-Nie ważne, bo jeszcze usłyszy jak wtedy i zrobi siarę większą niż przedtem.
-Czuję kłopoty- szepnął Tom
-Duże- odpowiedziałam- Ale Bill- zwróciłam się do niego- daj jej na razie spokój. Nie pytaj o nic. Śpi jak dziecko, niech odpocznie i spojrzy na wszystko spokojnie. Sama powie jeśli będzie chciała, a na pewno nas nie oleje.
-Jak to mówi Ola ‘czas leczy rany’- uśmiechnął się Dredowaty
-Oby tak było! Albo żeby tych ran w ogóle nie miała! Nie zniosę więcej jej placzu. Pewnie znów poszło o mnie….Kurde- Skąd to wiedziałeś? Jakaś telepatia między nim a Miką?
-….-Nie odpowiedziałam tylko wtuliłam się w Toma i gapiłam leniwie w TV
-Czyli co? Zgadłem tak?
-…-Znów nic nie powiedzialam, tylko przecząco pokiwałam głową- Cicho, bo ją obudzisz.
-Ola? – Czarnowłosy spojrzał na nas z przerażeniem- Ona jest rozpalona!
-Co?- Zerwałam się- Będzie chora….To pewnie z nerwów- Boże i po co jej to było. Biedna.- Przykryj ją.
-Ja pójdę po mamę, żeby dala jej coś – powiedział Tom i wyszedł z pokoju
Bill strasznie się martwil. Gdy wpadła pani Simone dala Mice termometr. Okazalo się że miała 39 stopni gorączki!
-Mikuś- zaczęlam- Jak się czujesz? Chcesz pić, jeść albo coś? – Martwiłam się jak Bill, tylko że u niego dochodzily jeszcze wyrzuty sumienia i niepewność.
-Co?- Była nieźle przymulona, a oczy lataly jej jak nieprzytomnej.- Pić….-wymamrotala
-Przyniosę ci- zerwal się Bill
-Nie ja pójdę- powiedziała jego mama- Bądźcie cicho niech śpi. Najlepiej wyjdźcie z pokoju. Ten wasz spacer to był kiepski pomysł- i wyszła

Mika spala, a ja siedziałam przy niej, bo gdy jest chora często budzi się w nocy. Niemylilam się. Około 12 zaczęła się wiercić i powoli budzić. Chłopcy już spali, przynajmniej mieli iść, kiedy wychodziłam od nich z pokoju.
-Jak się czujesz? Lepiej?
-No…trochę…czemu nie śpisz- powiedziała trochę bardziej przytomnie niż przedtem.
-Znam cię i wiedziałam, że się obudzisz w nocy, pomyślałam, że możesz czegoś potrzebować.
-Co ja bym zrobiła bez ciebie….
-Co? Spełniło się to co przypuszczałaś?
-Tak. Muszę jechać do stanów. Tylko na wakacje co prawda, ale mój ojciec ma jakąś kobietę i ona ma syna
-Osh ty w dupensztola? Jakiś palantunio co? Jak się zacznie do ciebie przystawiać to będzie dym!
-Wypluj to słowo.
-Muszę ci coś powiedzieć
-Co?
-NIE JEDŹ! – rzuciłam się na nią
-Ja też nie chce, ale wytrzymasz beze mnie- nareszcie się uśmiechnęła.
-Postaram się. Ale dobra teraz koniec, bo do wakacji jeszcze ho ho ho!
-Dobra idź spać, bo jutro będziesz nie przytomna. Ze mną już lepiej, więc możesz spokojnie iść. Przejdzie mi do jutra, to pewnie z nerwów.
-To dobranoc i trzymaj się. –Mika usnęła zanim wyszłam. Kiedy weszłam do pokoju chłopaków podskoczyłam ze strachu. Bill siedział na oknie
-BILL! Zabiję cię! Wystarszyleś mnie- syknęłam, tak żeby nie obudzić Toma
-Nie mogę usnąć. Co z nią?
-Lepiej, może do niej pójdziesz? Zanieś jej picie, bo ona jest dalej rozpalona.
-OK.
-Ale żeby to nie był red bul!
-No wiem wiem- uśmiechał się- Zrobię jej herbatkę, a red Bula sam wypiję.
-A umiesz?- zaczęlam żartować- Idę się ogrzać do Toma, bo mi zimno. A tobie jak zimno, to wiesz korytarzem do pokoju obok, masz tam niezły kaloryfer- 39 stopni daje niezle ciepełko.
-Tak! Skorzystam z wielką chęcią, ale uważaj bo obudzony w nocy Tom potrafi być wściekły
-Może na ciebie Bill! Ja się postaram żeby był zadowolony jak się obudzi
-Nie wątpię. Zrób mu dobrze jak zwykle.
-Shut up- odezwał się Tom, a Bill wyszedł z pokoju
-Bill- wybieglam za nim- Co ty do cholery sugerujesz? Za kogo ty mnie masz?!
-Żartowalem no nie? Czego się tak wnerwiasz? Spadam do Miki.
-To idź!- Dziwnie się poczułam poszłam do łazienki. Zaczęlam płakać….
-Ola! O co ci chodzi?- do drzwi dobijał się Czarnowłosy.- Sama robisz mi i Mice takie podteksty, a teraz się obrażasz?- nic nie odpowiadałam.- Ola Jezu o co ci chodzi?!- w pewnym momencie chwycił za klamkę i wszedł do środka. Zobaczył mnie leżącą na ziemi.
-Co Ci jest Ola?
-Zostaw mnie- oparłam się o ścianę
-Chodź pomogę ci dojść do pokoju
-Zostaw mnie!-
-TOM!-
-Zamknij się! Obudzisz Mikę i swoich starszych
-Bill! Coś ty jej zrobił palancie?!
-Nic!- Do łazienki weszła Mika, na wpół żywa opierając się o ścianę.
-Wracaj do lóżka. Idę z tobą, chodź pomogę ci- Bill
-Co się stało?- Tom mnie przytulił
-Bo Mika, i w ogóle Bill ma mnie za jakąś dziwkę….
-On tak powiedział?
-Nie dosłownie, ale
-ZABIJE GO!
-Nie krzycz obudzisz Pumę
-Ona i tak już nie śpi. Nie płacz, błagam
-Ale czemu on mi tak powiedział?
-Nie chciał!
-Czemu ja taka jestem…
-Ale spójrz, ty też im docinasz. I ja też, jesteśmy bez serca, a robimy to tylko dlatego, że oni inaczej patrzą na seks….On w ogóle teraz jest zdenerwowany tą sytuacją z Miką. Obwinia się. Na pewno by się tak nie zachowal jak by było ok., a i ty zareagowala byś inaczej.
-Ja się nie chce z nim kocić, bo jest dla mnie jak brat.
-Mówię ci będzie dobrze. Chodź spać.- Rano obudziłam się i wiedziałam, że muszę się z nim pogodzić. Po chwili do pokoju wpadł wlasnie on
-Siema….
-Cześć.- CISZA
-Ola, ja sory za wczoraj jeśli cię to urazilo. Już nie będę. Nie chce żebyście źle wspominaly pobyt tutaj, ale bardzo denerwuję się Miką…
-Ja też przepraszam, że docinałam wam i za to, że źle to odebrałam.
-Jak milo i słodko. Porzygam się- Tom
-Chodźmy na śniadanie!
-Wlasnie głodny jestem- kontynuowal Dredowaty
-Ja jem z Miką, zaniosę jej do lóżka
-My też! To chodźmy po coś i do Pumy!- Wzielśmy dużo żarelka i wparowali do Miki, która jeszcze spala
-Odwrócić się to ją obudzę!
-buahaha! Jakiś ty wstydliwy Bill, jasne!
-Co wy tu robicie?- zapytała- Pewnie wyglądam jak strach na wróble.
-E tam! Smacznego, mam nadzieję, że masz już apetyt! Nie jadłaś od wczoraj nic!
-Wlącze TV- odezwał się Tom- O co my tu mamy…na Discovery życie seksualne orek.
-Tom! Nie przy jedzeniu co?- Mika
-Dobra to wlącze Vive. Za nie długo będą tu nasze teledyski latać!
-Super by było.
-No i będzie.
-Oby.
-Mam nadzieję, że jak wrócę z wakacji to pierwszą rzeczą jaką zobaczę na vivie będzie wasz teledysk
-Jak to wrócisz?- zapytał Bill
-No bo ja….Musze jechać na wakacje do USA
-CO?!- krzyknęli bliźniacy
-…
-Nie będzie cię tu z nami?!
-No nie, ale Ola będzie
-Ale Oli nie mogę obściskiwać, bo by mnie Tom zabil! Więc o to poszło?
-O to…
-To co jeszcze dużo czasu razem prawda? Wytrzymamy.

Jutro mamy wrócić do Polski, więc pani Simone wzięla nas na zakupy, bo chce spędzić z nami, a właściwie z chłopakami trochę czasu.
-Dobra to dokąd najpierw idziemy?- zapytała
-Tylko nie ciuchy- Tom szeptem
-Tylko nie kosmetyki- Bill szeptem
-To najpierw ciuchy- wyrwała się Mika
-O matko- Dredowaty westchnąl
-A później kosmetyki, co?
-O nie!- Czarnowłosy spojrzał na brata
-To idziemy
-Mamo, może ja z Tomem pójdziemy do muzycznego, co?
-Nie, to później sobie pójdziecie
Więc zaczęliśmy nasz spacer. W sklepie z ciuchami Tom rzucił się na bluzy z kapturem, a Bill na bluzki i spodnie.
-Ola? Czy oni protestowali przez zakupami? Bo teraz mają chyba większą radochę od nas.
-Masz rację Mikuś, ale czy to ważne? Chodź znajdziemy sobie coś- Tom z Billem mieli pełno wybranych ciuchów, a ja z Miką trochę mniej.
-O patrzcie! Nowy sklep z bielizną wstąpimy ok.?- pani Simone
-Nie wejdę do sklepu z damskimi stringami!- oburzył się Tom
-Daj spokój, będzie zabawnie zobaczysz! Przymierzymy sobie jakiś stanik
-Mówileś, że jak chodziłeś w tym Miki to za wygodnie Ci nie było?
-Dobra zgrzędo! Idziemy do muzycznego. Wszystko musisz mi popsuć, a chciałem sobie popatrzeć na coś fajnego. Może Mika dala by się namówić na zmierzenie jakiś fajnych stringów- w tym momencie chwycił od niej z łokcia
Kiedy weszlyśmy do środka, pani Simone od razu wybrala sobie kilka kompletów, a my z Miką cóż….
-patrzcie co dla was mam
-CO? To dla nas?
-A czemu nie?
-O nieeeeeeee…..Ja nie noszę takich rzeczy, bo nie wygodnie mi na deskorolce- próbowala bronić się Mika
-Podobno już ci nie wolno przez kolano, więc o co chodzi?
-E…
Kupilyśmy naszą bieliznę i weszlyśmy do kolejnego sklepu.
Wybrałam sobie czarną sukienkę z duża ilością agrafek- w sam raz na pożegnalną dyskotekę przed wyjazdem. Mika kupila sobie podobną, ale z rozszerzanymi rękawami z siatką. Obydwie były asymetrycznie cięte. Ja potrzebowałam jeszcze butów, ale o był pikuś.
-Ale im zrobimy niespodziankę co? Będziemy bosko wyglądać na tej pożegnalnej imprezie
-No chyba, że oni nas uprzedzą
-Coś sugerujesz?
-Patrz w lewo- Szli bliźniacy, a każdy trzymał długą róże, które wręczyli później nam. Zakupy były udane. Wróciliśmy do domu zadowoleni. Mieliśmy jeszcze trochę czasu do tej imprezy. Odpoczęliśmy trochę, a później z Miką poszłyśmy się szykować. Nie skromnie mówiąc podobalam się sobie. Na dół zeszłyśmy dwie godziny później, ale wyszykowane i wystrojone.
-WOOOW. Ty mnie za każdym razem zaskakujesz Mika, na każdą dyskotekę wyglądasz inaczej
-Dziękuje miły jesteś
-Pięknie wyglądasz, nie znalem cię od tej strony.- Powiedział Tom
-Nie przesadzaj.
-Widać, że zakupy się udaly co?- Wypalił Czarnowłosy
-Jasne! Wam chyba też.- Mika
Ojczym chłopaków odwiózł nas do dyskoteki gdzie mieliśmy tą imprezę. Miała tam być cala szkola chłopaków i ludzie z wymiany. Georg i Gustav of course też.
Spotkaliśmy się na miejscu i usiedliśmy z nimi i z Violet. Tylko biedny Gustav był samotny. Później Violet gdzieś wyparowala
-To my idziemy na chwilkę- powiedział Bill i pociągnął Toma za sobą.
-Ciekaw co knują tym razem?- powiedziała Mika
-Czy tym czasem możemy porwać was do tańca?
-Jasne, Heeh- poszłyśmy z nimi na parkiet. Trzeba przyznać tańczyli nieźle. Wróciliśmy do stołu dopiero po kilku kawalkach. Bliźniacy już czekali
-Ładnie to nam kraść dziewczyny?- zapytał Tom
-A ładnie je tak same zostawiać?
-Byliśmy przypudrować noski- bronił się Bill
-No faktycznie coś blady jesteś- wypaliłam
-Dobra gdzie byliście naprawdę?
-A co zazdrosna?- Tom spojrzał mi groźnie w oczy….

U MIKI:

-No co ty o ciebie?
-Dobra, bo się pozabijacie wzrokiem. Teraz niespodzianka- wypalił Bill
-Jaka? Nie żebym była ciekawska czy coś- wypalila Ola
-No to dostaniecie, ale jutro w autobusie- powiedział Tom ze znudzoną miną
-CO?!- krzyknęłam razem z Olą
-To.
-Ale co dostaniemy?- ciągam temat
-Bylyśmy grzeczne
-Chyba nie po tyłku? –zapytalam
-A chcesz?- Bill
-Nie, nie, nie!
-Ona była niegrzeczna. Zresztą Ola też- odezwał się Dredowaty
-A co Ci niby zrobiłam?- Ola się ożywila
-Właśnie o to chodzi, że nic- w tym momencie przysunęłam mu z łokcia
-Malpa! Dawać niespodziankę!
-Dowiesz się jutro.
-Dobra to my idziemy potańczyć, a wy siedzcie sami- wystawilam im języki.
Zaczęłyśmy tańczyć, a później dolączyli do nas koledzy z klasy.
Po chwili chłopcy podeszli do nas
-Odbijany- powiedział Tom
-To samo się tyczy ciebie- Bill
-Zazdrosny?- zapytałam go po Polsku, bo znal to słowo perfect.
-Tak. – Później bawiliśmy się do końca, po powrocie do domu wykapaliśmy się i postanowiliśmy spać dziś wszyscy w jednym pokoju, a do nas wpakowaliśmy wszystkie bagaże.


U OLI:
Na miejscu zbiórki pożegnaliśmy się z mamą i ojczymem chłopaków. Ona chciała ich wyściskać, ale obydwoje umknęli sycząc ‘mamo obciach’
-Czekamy na was w lato!- powiedziała pani Simone. Mika zrobiła smutną minę. Usiedliśmy w autobusie. Bill coś szepnął Pumie na ucho. Była smutna. Przytulił ją i razem słuchali Green Day’a.
-Tom, co oni tak tam szepczą?
-Nie wiem Oluś
-A NIESPODZIANKA?- wyrwalo mi się tak głośno, że aż Czarnowłosy z Puma zerwali się wystraszeni
-No właśnie- przypomnialo się Mice.
-Nie wytrzymacie?
-NIE- Powiedziałyśmy równo, a mika zaczęła się śmiać
-O moje słońce się uśmiecha, więc dostanie- Bill
-Zaslużylam na niespodziankę
-Racja, bo za wesoło ci nie było u nas. Proszę- wręczył jej prezent
-A to dla Ciebie Oluś.
-Możemy otworzyć?
-Jasne!- Z radości rzuciłam się na Toma, aż opiekunka przyszła do nas żeby mnie uspokoić
-Tom jest śliczny!- dostałam pierścionek, który od razu włożyłam na palec- Dziękuje! Dałam mu namiętnego całusa.
-Dziękuje Bill! Wspanialy ten miś
-Mówilaś, że nie masz się do czego przytulić kiedyś, prawda?
-To mile z twojej strony. A co do nieprzyjemności, to nie twoja wina, że od tej pory sąd będzie układał mi życie. Myślałam, że te wakację spędzę również z tobą
-To co. Poczekam na ciebie. Poza tym przed nami jeszcze kilka miesięcy razem!
-A później maluje się perspektywa wakacji z tatą jego nową kobietą i jej synem. A jak to będzie jakaś wiedźma?
-Hej, a nie podziękujesz mi?
-Zrobilam to.
-A calus?
-Nie będę cię całować przy tylu ludziach, nie bawi mnie to.
-Ale nikt nie patrzy, polowa śpi.- W sumie miał rację
-Ok…Jaka ja jestem głupia, że ci tak ulegam.
Później usnęła, tradycyjnie z głową na nogach Billa.


U MIKI:

Na postoju wszyscy wyszliśmy żeby kupić coś do żarcia i do picia. Większość ludu wyglądalo na zmęczonych. Ja z Ola, Violet i Kate poszliśmy do łazienki, a potem kupić coś. Bill zapłacił szybko za swojego red bulla po czym znikl- teoretycznie do WCtu.
-Georg? Ile ty wypiłeś tych red bulli? Też chce być taka rześka- powiedziałam
-Tylko jednego. Heeh zaraz w coś zagramy to się rozbudzisz.
-Jej nic nie pomoże- odezwała się Ola
-Najwyraźniej, bo nas wszystkich tylko ona tak wygląda- Gustav
-Oj! Ty żyjesz już spotkaniem z Natalią i snujesz sobie plany.
-Dobra, zbieramy się, bo już koniec przerwy- zakomunikowała Kate
-A gdzie Bill?- zapytałam
-Zaraz wróci, chodź- szarpnęla mnie Ola
-Nie idę
-Nie bój się nie zostawią go. CHODŹ – Gustav zaciągnął mnie do autobus. Kiedy doszłam do swoje miejsca…zobaczyłam….ŚPIĄCEGO BILLA!
-Bill debilu wstawaj!- Wydarl się Tom
-Bez wyzwisk!- Krzyknęła kobieta- Gdy Czarnowłosy się obudził był lekko zdezorientowany i poczochrany.
-Buaha. Nie wyglądasz słodko, ale śmiesznie. –odezwalam się
-Dzięki- podniósł się i zaczął pić red bulla.
-Bill! Siedzisz na mojej komórce!
-Ja? Ola nie popychaj mnie
-Sory Bill- wszyscy byli już na swoich miejscach. Tom z Gustavem i Georgem gadali na temat jakiegoś filmu, a właściwie objaśniali go Olce, Violet i Kate. Ja zaczęlam szperać w swoim telefonie. Dostałam SMS’a

Od: Bill
*Kocham Cię, wiesz? =)*
-Bill nudzi Ci się?- spytałam
-No troszkę, a co Daj mi swoją kome.
-Ok., ale ty mi swoją.
-Hej ty dalej masz to zdjęcie na tapecie?
-Które?
-No to jak wystawiamy języki
-No, bo to jedyne nasze wspólne. Dlatego bardzo je lubię.
-Kurde, wiesz co przebij sobie język co? Bo kurde sam bym się chętnie przekonal jak to jest się całować jak ktoś ma coś takiego.
-Ok.- powiedziałam z poważną miną i patrząc mu w oczy
-Serio?
-No jak chcesz to sobie przebije.
-To kiepski pomysł- wyskoczył Gustav
-Właśnie jeszcze się pozaczepiacie nimi podczas namiętnych pocałunków- zaczął się śmiać Tom
-Trudno ja już od dawna chciałam kolczyk- ciągnęłam grę dalej-
-Żartowalem! Przecież, wtedy przez miesiąc nie będę mógł się z tobą całować, a o innych rzeczach to już nie ma mowy
-BILL! KRETYNIE!- wydarłam się
-No co?
-Ja też sobie robie jaja z tym kolczykiem. Mama by mnie chyba zabila prędzej niż zgodzila się na coś takiego. Skąd masz moje zdjęcie Bill?!
-Zrobilem ci kiedyś ukradkiem- wyszczerzył zęby
-Osh ty jeden! No ale hm….Ładnie wyszłam- zażartowałam
-Ty zawsze ładnie wychodzisz na fotkach. Dlatego jak już będziemy słynni na całym świecie, to dalej będę z tobą, bo jesteś fotogeniczna
-No wiesz? Spadaj i mnie nie dotykaj nawet!

Później się zaczęło, opiekunka latala co jakieś 5 minut do nas na tył i nas uspokajala, a to dla tego że przy robieniu fotek trzema aparatami i dwoma komórkami było dużo śmiechu i zamieszania. Wszyscy robiliśmy glupie miny.
-OŁ bejbe, zaraz nas ta kobieta wywali z autobusu- powiedziałam- Krzywo się patrzy
-Wcale się nie dziwie, zrobiliśmy tyle huku, że się wszyscy pobudzili. Heeh
-Niech żyje zle zachowanie- wyrwał się Tom
-No, bo jazda to podstawa, nie?- Wychylił się Gustav
-Dobra cicho, bo w sumie sama bym się przespala- przeciągnęłam się!
-Chowaj brzuch! Heeh
-Spadaj Bill.
-Absolutnie nie śpisz! Jeszcze kilka fotek- Sesja była w porządku, ale powyładowywały nam się aparaty. W komórce na tapetę ustawiłam sobie *a właściwie zrobił to Bill* fotkę na której jesteśmy razem. Później trochę przysnęłam. Na Billu. Dosłownie. Obudziłam się jakieś 100 km od Warszawy. Zadzwoniła moja mama, kiedy się rozłączyłam zobaczyłam na tapecie mnie i Billa, ale jak ŚPIMY!
-Kto to zrobił?!
-Co?- zdziwił się Gutek
-To- pokazałam mu swój wyświetlacz
-E no cóż. Ja- uśmiechnął się Gustav
-Cóż…- Przyglądnęłam się zdjęciu- Bill to takie słodkie dziecię jak śpi- Dałam mu całuska, a ten się obudził
-Co jak gdzie?- zapytał
-Nic, tak fajnie wyglądasz jak śpisz, że tylko cię całować.
-No a teraz fajnie się obudziłem i też bym chciał.
-Patrz jakie mamy ładne zdjątko
-O no racja. Ale nie wykręcaj się. Chce całusa
-Pewnie, rozgloś to wszystkim co?
-Sądzę, że to się da załatwić- uśmiechnął się Tom
-Jak? – zdziwiłam się
-Nie wiem. Tak powiedziałem. Zagrajmy w karty
-OK.- zgodziliśmy się wszyscy, a mieliśmy jeszcze ponad godzinę czasu. Na początku szło mi nieźle Przegral już Gustav, Georg i Violet. Poczułam się mocno i dość pewnie, a tu nagle wszyscy oprócz mnie….MIELI KUKU!
-No proszę. Mika LOOSER!
-Spadaj Bill.
-Kara ode mnie.- Wyrwał się Tom- Brat, dziś byłeś grzeczny, a ja przewidzialem to że przegra.
-Już się boję…- wyszeptałam
-Daj mu całusa, ale takiego porządnego z języczkiem, bo resztę to już mu w domu dasz
-CO?! Jaką resztę baranie jeden!
-No dobra, zaczynaj
-Muszę? Teraz?
-Musisz. To kara, a ja chętnie popatrzę- odezwał się Gustav. Speszyłam się tymi tekstami, ale co miałam robić? Przysunęłam się do Billa i zaczęlam go całować, słysząc jak reszta krzyczy JESZCZE JESZCZE. Szczerze mówiąc spodobała mi się ta szopka. Chodź dziwnie się czulam czując wzrok innych na sobie. Na tyły przyleciała opiekunka
-Co wy tu robicie?! Zachowujcie się!
-Prze pani, ale oni dopiero się rozkręcali no- wyskoczył Tom
-Kaulitz daj na wstrzymanie! Takie rzeczy nie są na pokaz, a nie!
-Ale który Kaulitz prze pani?- zapytał Blondyn
-OBYDWAJ!- później odeszla, a my brechtaliśmy się z niej. Spojrzałam przez okno- znajome okolice
-Zbierajcie się- ogłosił opiekun przez mikrofon- Za 10 minut jesteśmy pod szkolą. Zaczęlam zbierać swoje płyty i mojego discmana. Później pozbieraliśmy ciuchy, śmieci i resztę jedzenia. Pod szkolą czekała na mnie mama. Pożegnałam się z resztą i razem z Violet wsiadłyśmy do auta. Po konflikcie nie było śladu, albo raczej otwartej wojny.
-I jak było?- zapytała- No opowiadajcie!
-W porządku- powiedziałam jej wszystko, no może nie do końca
-Violet, ona naprawdę była grzeczna? Mama chłopców ją tak chwalila, że myślałam iż śnię!
-Naprawdę. –Uśmiechnęła się
-A te włosy?! Już nie mam do ciebie siły.
-To była kara, bo przegrałam w karty. Home sweet home!
-Jesteście zmęczone co?
-Tak i to strasznie!
-No to zostawiam wam wolną rękę, a sama zamknę się w biurze. Mam do załatwienia kilka formalnych rzeczy.- Zaniosłam swoje rzeczy na górę i wzięłam prysznic. Później zjadłam Violet. Jutro dzień wolny mimo końca ferii, ale to przez ten powrót mamy legalne wagary. Kiedy położyłam się usnęłam bardzo szybko.

„Everything you say to me take me one step closer to The eadge, and I’m about to break. I need a little room….”- Ze snu wyrwal mnie Chester śpiewający One step closer w mojej komórce.
-Halo?- zapytałam nieprzytomna
-No nareszcie! Mika co ty śpisz jeszcze?
-Już nie a co chcesz?
-Aleś ty mila. Dzwonił do mnie Tom. Chcą z Billem i nam gdzieś wyskoczyć
-Dokąd?
-Do ‘Blue City’. To znaczy ja to zaproponowałam, bo tam jest to fajne centrum rozrywki, które ty lubisz.
-Wiem wiem byłam tam z 1000 razy. O której?
-O 17 u ciebie
-A która jest teraz?- zapytałam
-Bez obaw coś ok. 11. To do zobaczenia! 3maj się!- Ola się rozłączyła. I tak wyrwana ze snu zeszłam na dół na śniadanie. Byłam totalnie sama w domu, nawet Violet już gdzieś wyparowała. Później skoczylam się ubrać. Z szafy wypadly moje szerokie spodnie
-Nie nosilam ich od wieków.- pomyślałam.- Bo i na desce już jeździć nie mogę. Kurde gadam sama do siebie…-Ubralam je szybko. Czułam się w nich tak bardzo dobrze. Włączyłam TV, ale były straszne nudy. Włożyłam do kieszeni komórkę i zeszłam do piwnicy. Nie zdążyłam posprzątać i poukładać płyt jeszcze od urodzin więc zajęłam się tym. Kiedy się z tym uporałam *nie miałam pojęcia która godzina* zaczęlam grać. Ubrałam słuchawki i zajęłam się muzyką. Nagle zgasło światło. Mimo dnia zrobilo się ciemno, bo w oknach były zasunięte rolety. Spojrzałam z nad konsoli w stronę drzwi. Serce zaczęło walić mi jak nie wiem, gdy zobaczyłam kontury jakiejś zakapturzonej osoby, której totalnie nie mogłam rozpoznać….

Totalnie osłupiałam, ale zdobylam się na to by ściągnąć słuchawki.
-BU- krzyknął Tom i zaświecil światło. Po chwili po schodach zbiegli Ola i Bill. Byłam w szoku i nie odżywałam się. Łzy leciały mi same do oczy ze strachu. Nogi miałam jak z waty, ale kiedy oprzytomniałam…
-TOM! DEBILU JEDEN! POSZŁO CI NA MÓZG?! OGŁUPIELIŚCIE WSZYSCY?!- uderzałam w niego rękami ze złości.
-Przestań Mika!
-POZABIJAM WAS! MYŚLALAM, ŻE JESTEM SAMA W DOMU! KTO WAS W OGÓLE TU WPUŚCIL?!
-Violet. Widocznie wróciła.
-Hej nie płacz już- Bill odciągnąl mnie jakimś cudem od Toma i usiłował przytulić.- Przepraszam za ten numer. –Trzęslam się dalej i płakałam w koszulkę Czarnowłosemu. Po jakimś czasie mi przeszlo, ale byłam na nich nieźle wnerwiona.
-Poza tym co wy tu robicie? Mieliście być przed piątą czy jakoś tak.
- No a jest 16:30
-CO?- zapytałam zdziwiona
-TO
-Kurde siedzę tu od 12. Muszę coś zjeść- poczułam glód.
-Idę z tobą- Bill
-Mogę się pobawić konsolą?- Zapytał Dredowaty’
-Jasne. Przynieść wam coś?
-Red bulla?
-A mi coli
-Dobra.- Wyszłam z Billem z piwnicy. Zrobiliśmy popcorn i kanapki
-No nucisz?- zapytałam
-Piosenkę.
-Wiem, ale jaką?
-Naszą.
-Ładna. Weź picie z lodówki, ok.?
-No proszę- powiedział otwierając lodówkę- Wiesz co lubię.
-Pewnie- uśmiechnęłam się ciepło i znów wtuliłam w niego. –Lubię twój zapach i ciepło. Uspokaja mnie. Jesteś dla mnie…No działasz jak…
-Narkotyk?
-Yhm, ale jakiś taki dobry. Choć w sumie to może i się uzależniłam? – Spojrzał na mnie, a jego oczy były pełne ciepla.
-A propos? Porzyczylaś tych spodni od Toma?
-Nie to moje, a co?
-Wyglądają jak byś mu je zwinęla. To pewnie na deskę?
-Dokładnie!- Wyszliśmy z kuchni z zaopatrzeniem.
-Poczekaj mam coś twojego- Bill podszedł do plecaka i wyciągnął z niego moją koszulkę Green Day’a.
-Wiesz co? Weź ją sobie, bo ją lubisz. A ja kupię sobie nową.
-Uwielbiam ją! Jesteś bosska!
-Dzięki, ale uważaj bo powywalam żarcie. Podziękujesz mi później.- Zeszliśmy na dół do Oli i Toma. Kiedy pożywiliśmy się ruszyliśmy do blue city. Dzielil nas od niego jeden przystanek.
W centrum wjechaliśmy na poziom +4 uzupelniliśmy kartę i weszliśmy do Magic City.
-NASCAR! Idę najpierw na to! Moja kochana gra!
-Mika szaleńcu! NO DAWAJ! Czas ci się kończy, no i widzisz tylko 6!
-TYLKO?! To może ty spróbujesz cwaniaku?
-Z wielką chęcią!- odgryzł mi się Tom.
-Boże jak dzieci jesteście- opieprzyla nas Ola.
-O Boże...To on.,...- wyrwałam z siebie i przestraszyłam się...


skomentuj (20)




2006-11-14 12:37:49 >>

Część28

U MIKI:

-Ciii już nic nie mów. –Przytulił mnie jeszcze mocniej i głaskał po głowie. Po dłuższej chwili usnęłam mimo, że czułam pulsujący ból w skroniach...

Obudziły mnie śmiechy wychodzącego Gustava i Georga. Nie spalam długo, a Bill leżał kolo mnie.
-Bill…Chodź. Pójdziemy do nich?
-Pewnie. Wszystko już ok.?
-Tak…chyba.- wyszliśmy z pokoju, a chłopcy i Ola stali jeszcze w holu
-O są nasze zguby!- Gustav- Koniec figlów?
-Najwyraźniej, ale Mika nie ma zadowolonej miny, więc chyba Bill się nie postaral- pojechal nam Georg. Kiedy wyszli ja zajęłam łazienkę, miałam ochotę się napić piwa. Lalam na siebie wodę, myślałam, że uda mi się zmyć to co czuje- Nie spotkam już ojca!
-Macie piwo?- Wypaliłam wchodząc do pokoju, gdzie Bill Ola i Tom oglądali TV.
-Co?- Zdziwil się dredowaty
-Pytam czy macie piwo
-Nie- odpowiedział Czarnowłosy, gdy jego brat mówił tak. Usiadłam więc kolo Billa i objęłam kolana rękami. Film był nudny, więc zeszłam na dół napić się czegoś. Wyciąglam z lodówki red bulla i usiadlam na oknie opierając głowę o zimną szybę. Myślałam o tym jaką nienawiścią pałałam do ojca, a że teraz tak bardzo go kocham.
-Mam piwo- Odwróciłam głowę, i spojrzałam na Toma.
-Błagam daj mi, bo chce się upić
-Mam w piwnicy chodź, ale upić ci się nie dam.
Dal mi to czego chciałam i usiadł na podłodze
-No co? Będę pilnować, żebyś się nie zalala w cztery dupy.
-Jasne, dzięki. Nie wiem czemu, ale mam ochotę na piwo jak nigdy.
-Kłopoty?
-Powiedzmy, że tak. Mój tata wyjeżdża, no i nie wiem kiedy go znów spotkam.
-Nie będzie, źle. Na razie się nie martw tym. Za niedługo wracamy do Warszawy, później wakacje i znów wracamy tutaj!
-Wiem! Bardzo się cieszę, że spędzimy wakacje razem z wami, i nie chce nigdzie indziej…
Później tylko piliśmy piwo, a po 15 minutach wróciliśmy na górę.
-Gdzie byłaś?
-Na dole w kuchni, poszłam się napić
-Czego?- spojrzał badawczo na Toma
-Red Bulla- Nie uwieżyl, podszedł i od razu wyczul piwo
-TOM DEBILU! No i po co jej daleś?
-Bo chciała?
-No i co z tego? Was wszystkich pogrzalo!
-O co CI chodzi?-zapytał Tom- Ona wie co robi.
-Wygląda na to, że nie wie!!! A Ty tym bardziej! Mialiście pilnować, żeby nie piła...
-Bill idziemy!- wywaliłam go wzrokiem do swojego pokoju.
-Co?!- zapytał wnerwiony
-To że wypiłam to tylko moja sprawa nie krzycz o to na Toma...CO miał zrobić?
-Mógł nie dawać...
-Nie chce żebyście się przeze mnie kłócili! Koniec tematu.
-Kocham Cię Mika...I boje się o Ciebie.
-Wiem...Przepraszam...-przytuliłam go mocno...

U OLI:
Ferie w Niemczech są super. Zajęć nam nie brakuje=]
-Co robisz?- spytała mnie Mika
-Myślę
-Uuu no to mamy nowość. Heeh
-Ty młoda? Bo cię strzelę w łepetynkę, to ci nawet Bill nie pomoże!
-Oj dobra, dobra. Nad czym tak myślisz?
-Bo obejrzałyśmy już wszystkie filmy Bliźniaków, obeszliśmy miasto byliśmy na basenie, wszystkie sklepy też już znamy. Może pójdziemy na dyskotekę? Tylko nie wiem jak zaproponować to chłopakom, żeby nie odmówili.
-Hmm…Ja się tym zajmę- Więc sprawę przejęła Mika.
-Ale….-Nie zdążyłam, bo ona już pobiegła do kuchni, żeby z nimi pogadać, więc ja wyrwałam się za nią.
-Tom, Bill możemy pogadać?- Powiedziała z ostrą miną
-U, to coś poważnego? Co się dzieje?- Zapytał Dredowaty, a Bill zrobił przerażoną minę.
-Bo…Chodzi o to, że….
-No mów w końcu!
-Chcemy iść na dyskotekę.
-Z wami- wtrąciłam się- Tutaj. Weźmiecie nas?
-Zabije! Straszysz mnie, myślałem że coś przeskrobałem.
-A masz coś na sumieniu Bill?
-Dobra, a byłyście grzeczne?- Spytał Tom pochłaniając do końca tost z serem.
-Jasne!
-No to o 18, widzę tutaj dwie ślicznotki, z pięknymi uśmiechami. Zwłaszcza ma się uśmiechnąć ta farbowana czarnowłosa. O tobie mówię mój klonie.
-Jasne.- W nagrodę Bill dostał od niej buziaka. Wróciłyśmy na górę.
-To jak?- zapytałam zatrzaskując drzwi? Zaczniemy się szykować bo już po 4!
-Wiem wiem.
-Co ubierasz?
-Nie mam pojęcia nie mam nic w co się mogę ‘wystroić’. Ubiorę moje gatki te czarne z housea, no i bluzkę tą z old navy
-Tą z dodatkami siatki?
-Tak tą. A ty?
-Ja? Oo tą bluzkę- właśnie wygrzebałam z szafy moje cudo- Ale mam dylemat spodnie czy spódnica?
-No nie wiem.
-Wezmę spodnie, bo wygodniejsze.
Zaczęłyśmy się szykować. Bałagan w pokoju był niezły: wszędzie porozrzucane były kosmetyki, ciuchy, i frotki.
-Mika! Wyłaź już! Musisz mnie wymalować jeszcze no! Bo nie zdążymy już 17:30.
-Już idę, tylko skończę swój! A ty idź się ubierz do końca.- Ubrałam się i poszłam do łazienki, z której wyszła właśnie Mika ze spuszczoną głową zapinając pasek od spodni. Kiedy ją podniosła…
-MIKA! Wyglądasz boSSSSSSko!
-Jasne, a moja babcia ma szczękościsk.
-Ale ja mówię poważnie. Dobra teraz zrób coś ze mną.
Tom i Bill wyszli z pokoju. Słyszałyśmy co do słowa:
-Jak ja chce już zobaczyć Mikę! Na pewno będzie wyglądać ślicznie.
-Nie ciesz, się bo Ola ją pobije! Na pewno będzie jeszcze lepiej wyglądać od Pumy.
-Akurat! A w zęby byś nie chciał
Śmiałyśmy się i słuchały dalej.
-Ale my mamy szczęście co ?
-No! A ja pierwszy raz zakochałem się na amen. Chodzę z nią już tak długo! I zależy mi na niej!
-Bu! Ale zmiana!
- Super, że spędzą tu wakacje. Będziemy chodzili na basen, do parku i do klubów! Ale będzie jazda…
- Idziemy po Red Bulla?
-Jasne!-

-Szybko bo pójdą bez nas!
-Ok., idę już! Ola nie krzycz!- Zeszłyśmy na dół- Kurde gdzie oni są?
-Mówiłam! Poszli bez nas.- Mika usiadła na szafce i ubierała buty
-No jesteście nare…-Tom urwał w pól słowa i stanął jak wryty. Ponieważ Bill szedł za nim to wpieprzyl się w Dredowatego.
-TOM! Debilu jeden. Uważaj co ro…- Krzyknął Bill rozcierając sobie bark-
-Co z wami?- wytrzeszczyłam oczy.
-Wow! Ale odlot- podszedł do mnie i mnie pocałował- Smaczny błyszczyk Oluś.
-Dzięki…


U MIKI:

Kiedy wyszłam z samochodu nieźle mnie zgasiło. Klub wydawal się przynajmniej z zewnątrz super
-Chodź- pociągnął mnie Czarnowłosy- Świetnie wyglądasz. Ani śladu smutków. Mam nadzieję, że wszystko już OK.
-Pewnie, że tak. Z tobą nie może być źle.
W środku usiedliśmy przy stoliku. Było głośno i dużo ludzi mimo wczesnej pory.
-Idziemy na parkiet?- Ola
-Em…poczekamy, aż się trochę zapelni?- Tom
-Dobra, to ja idę kupić coś do picia.
-Idę z tobą- wstałam za nią- On się gapi na mój Tylek- powiedziałam do Oli, a ona odwrócila się
-Buaha….Ty masz rację. Niezła jesteś skoro wyczulaś.
-Jasne. Ja zamawiam. Podeszłam do lady i zamówiłam 2 red bulle cole i sprite’a.
-Zbawicielko moja! Skąd wiedziałaś, że chce red bulla?- Bill
-Bo jesteś od niego uzależniony. Pilnujcie nam picia, a my z Olą idziemy na dół
-Po co?- zainteresowal się Dredowaty
-Tańczyć.
-Bez nas?
-Tak- odpowiedziałyśmy równo- Nie chcecie to nie, ale my siedzieć nie będziemy. – Zeszłyśmy na dół i wkręcilyśmy się między ludzi. DJ był naprawdę dobry i puszczal fajne kawalki. Spojrzałam w górę, a przy barierce stali Bliźniacy i gapili się na nas. Pomachałam do nich i tańczyłam dalej. Zdziwiłam się gdy uslyszlama Love comes again. *DJ puszczal same nowości w większości niemieckie a tu proszę!* Dostałam świra z radości.
-Ale dajesz czadu Mika, opanuj się
-Oluś, a ty się wczuj w muzę
-Wiesz, że ja taką muze to średnio lubię
-Pewnie, że wiem. Czuje się jak wyrzutek społeczeństwa., Dobrze, że Tom slucha podobnej muzy do mnie.
-A propos- patrz kto idzie!
-No proszę, chłopcy!- Na początku coś ciężko im szło, ale później było naprawdę super. Bawiliśmy się świetnie cały wieczór.

-Dobra czas się zmywać- powiedzieli równo Tom z Billem.
-Czy wy czytacie sobie w myślach?- Spytała Ola
-Albo może po prostu dajecie sobie jakieś znaki co wypalić w danym momencie?- Ja
Było dużo śmiechu. Przyjechał po nas ojczym chłopaków. W domku wzięliśmy prysznice. Kiedy położyłam się do lóżka usnęłam jak kamień.

-WSTAWAĆ!- Ola i Tom rzucili się na materac. Na którym spalam z Billem *spadliśmy z lóżka najwyraźniej*
-Co?- odezwałam się
-Pogrzało was? Dopiero 9…-Bill
-Już 9! WSTAWAĆ!
-Może wam wystarczy 5 godzin snu, ale nam nie. Zwłaszcza po dyskotece.
-Buaha…
-Tom zwalaj ze mnie!- Czarnowłosy sprzedał mu kopniaka
-Ola, ty też zejdź ze mnie
-Bo pójdziemy bez was
-Dokąd?
-Za późno idziemy sami.- Wyszli śmiejąc się
-Mika, nie wierć się!
-No…-powiedziałam na wpół żywa. Przytuliłam się i usnęłam.

Kiedy się obudziłam Billa nie było w pokoju. Na zegarku widniała 13. Wstałam i kiedy podeszłam do drzwi…DUUP! I poleciałam w Tyl
-OŁCZ! MÓJ TYŁEK I GŁOWA!
-Sorki! Nic ci nie jest?! –To był Bill
-Nie wiem. Od kiedy ty masz tyle siły, co?
-Otworzyłem drzwi kopniakiem, bo niosę nam kanapki- mama zrobiła.
-Lepiej chodź ze mną po plaster. Rozwaliłeś mi czoło.
-Przepraszam. Ale ci zrobiłem.
-Odpokutujesz- Zeszliśmy na dół. Czarnowłosy zaopiekował się mną jak dzieckiem.
-Nie wierć się. Może szczypać.
-AŁAJ! Delikatniej trochę co?
-Przepraszam.- zakleił mi plastrem ranę- Ale się przeze mnie nacierpisz. Gotowe
-No…racja. Nacierpiałam się nieźle
-Miałem odpokutować więc…-Schylił głowę i zaczął całować. Coraz bardziej się rozkręcał.
-Przepraszam, ale chcemy zjeść obiad- powiedział ojczym Billa i zaczął się śmiać. Jego mama też, a my zrobiliśmy się czerwoni.
-PRZYŁAPANI!- Do kuchni wpadła Ola z Tomem
-Spadaj- syknął Bill- Idziesz jeść Mikuś?
-Pewnie- wyleciałam za nim.- Ale obciach. Co teraz?
-Co? Np. to!- Przycisnął mnie do drzwi od swojego pokoju i znów zaczął całować. Później weszliśmy do pokoju. Za chwilę weszli Tom i Ola
-Co dziś robimy?- Wypalił Dredowaty
-A na co macie ochotę?
-Myśleliśmy z Olką żeby może iść na spacer?
-W porządku, ale my z Billem musimy zjeść śniadanie i się ubrać…
Usiedliśmy wszyscy, a chłopcy włączyli TV. Kiedy Czarnowłosy zagapił się w ekran ugryzłam jego kanapkę.
-Mikuś! Żarłoku jeden! To nasze dziecko, to głodne jakieś.
-Nie ma żadnego dziecka kochanie.
-Gotowi?
-Musimy się ubrać.
-Dobra to macie 20 minut i o 14:30 wychodzimy- zerwaliśmy się. Ja pobiegłam po ciuchy, a później do łazienki
-Ups. Sory Bill- zatrzasnęłam za sobą drzwi.
-Dobra wchodź. Muszę się tylko uczesać. Tzn. zależy co chcesz tu robić?
-Chce się uczesać i wymalować trochę.
-To wchodź- Czarnowłosy układał swoje włosy bardzo dokładnie. Zajęłam się sobą.
-Pożyczysz mi żelu?
-Masz Mikuś, ale po co ci?- Zdziwił się. Sam kończył lakierować swoje włosy.
-Żeby włosy przestały mi sterczeć jak tobie. Dzięki- poczochrałam się jeszcze trochę i zaczęlam malować.
-Bill? Czemu mi się przyglądasz?
-Bo lubię patrzeć jak to robisz.
-Zapewne zabójczo często masz okazję oglądać jak to robię. Ty też słodko wyglądasz jak się malujesz. To trochę śmieszne, bo jesteś chłopakiem.
-Właśnie dlatego to lubię, bo nie mam tego na co dzień. Chodź bez tapety wyglądasz równie ładnie
-To samo się ciebie tyczy. W życiu nie przypuściłam, że od własnego chłopaka będę pożyczać sobie kredki do oczu…-PUK PUK
-Wyłaź Bill! Chce siku! –Wyszliśmy, a Tom trochę się zdziwił
-Co?
-No nic.- Zeszliśmy na dół i zaczęli ubierać.
-Ubierz czapkę
-Co? I ty to mówisz Bill? A gdzie twoja?
-Ja nie mam! To ty jesteś chorowitkiem! Jak ja cię chorom rodzicom oddam? Za trzy dni wracamy do domu
-Wiem, znów się trzeba pakować. Ale jedziesz ze mną.
-Wszystko będzie dobrze. Zawiąż szalik, bo nie po to ma dwa metry żeby wisiał. –Czarnowłosy wiązał mój szalik.- Gotowe. Mmm, a to za co?
-Za opiekę.
-A mogę jeszcze raz?
-NIE, bo wychodzimy- odezwał się Tom, a Czarnowłosy chwycił mnie za rękę.
-Mika! Gdzie twoje rękawiczki?
-W kieszeni, już ubieram. Ale nudzisz Bill.
-Dobra wychodzimy!- Ola.

U OLI:
W pewnym momencie oberwałam kulką. Odwróciłam się i zobaczyłam Mikę, która nadal we mnie celowała. Tak zaczęła się pierwsza wojna śniegowa. Zrobiłam z Tomem nacierke Billowi, dobrze że miał wodoodporną kredkę do oczu, bo kiepsko by było. Dredowaty próbował wsypać mi śnieg za koszulkę, ale Mika mnie wybronila. Później robiliśmy orly na śniegu. Ganialiśmy po śniegu, było go bardzo dużo. Puma potknęła się o coś, a Bill o nią i upadając na nią dal jej niechcący całusa. Ja i Tom rzuciliśmy się na nich.
-Kupa rośnie!
-Ble! Zlazić, bo mnie w ziemie wgnieciecie- wydusila Mika z siebie.
-No już! Wracamy, jesteście przemoczone!
-Bill przestań znów matkować!
Wróciliśmy do domu. Przebralyśmy się z Miką w suche ciuszki i wypily coś cieplego razem z chłopcami. Do kuchni weszła pani Simone
-Dziewczynki macie gości
-CO?! My tu przecież nie znamy nikogo- wyparowalyśmy z kuchni
-Wy…?!- zapytała Mika
-Mamo?! Ciociu?
-jakie mile powitanie- powiedziała mama Pumy
-Zgasiło nas lekko. Co was tu sprowadza?
-No w sumie, to my tylko przejazdem. Jedziemy do Berlina w delegację
-Razem? Przecież pracujecie w zupełnie innych miejscach
-Czary mary, Simone powiedziała, że milo będzie jak wpadniemy więc jesteśmy.
-Wejdźcie.
-O dzień dobry- powiedzieli bliźniacy zdziwieni nie mniej niż my.
-Cześć.
-Na razie możecie iść na górę, a my sobie porozmawiamy.
-W porządku- wycofaliśmy się do pokoju klonów.
-Ale mnie zgasiło- wypalila Mika- Co tu robi moja mama? Na 3 dni przed naszym powrotem?
-Chciała was sprawdzić….
-Właśnie! Idę pogadać z nią o tacie!- wyleciała z pokoju, a my tylko spojrzeliśmy po sobie...


skomentuj (18)




2006-10-05 17:53:16 >>

Część 27

Siemka!
Sory za to, że tak długo nie było notki, ale mi się życie nie oczekiwanie zagmatwało...Teraz doaje bardzo długą notkę special 4 U!
~Mika~

Część 26

Elo...Sory za brak notki i nie komentowanie waszych, ale naprawdę miałyśmy straszny bałagan. Zaczęły się wakacje więc notki będą może częściej:)!
Pozdrawiam i dzięki!

U MIKI:
-Ola Tom możecie się zatkać? Usiłuje usnąć, od co najmniej godziny.
-Nie nie możemy, bo ten program jest naprawdę śmieszny.- Odpowiedział mi Tom.
Wkurzyłam, się bo byłam zmęczona podróżą, mimo, że cały dzień przespaliśmy wszyscy czworo. Wyszłam z pokoju, nie znałam dobrze domu, ale o dziwo trafiłam do ubikacji po ciemku. Na dole było cicho, więc wszystko wskazywało na to, że cały dom spał. Potem zamiast wrócić do swojego pokoju, weszłam do bliźniaków. Bill leżał z ręką pod głową i słuchaj muzyki. Kiedy weszłam do pokoju powiedział:
-Tom debilu nareszcie! One pewnie chcą spać, przynajmniej Mika widziałem jak ledwo weszła po schodach
-To ja Bill…- powiedziałam prawie wybuchając śmiechem
-Mika? Co tu robisz? Nie możesz spać?
-Ta…Tom z Olą oglądają jakiś program i śmieją się, co jakieś 4 sekundy. Mogę u Ciebie przesiedzieć dopóki Dredowaty nie wróci?
-Pewnie, wskakuj- Bill usiadł na łóżku oparł się o ścianę i zrobił mi miejsce.-Ale on do rana pewnie nie wróci.
-Dzięki. Mogę się przykryć?
-Jasne. Nic dziwnego, że ci zimno skoro śpisz w koszulce i majtasach.
-Majtasach?! No wiesz do są damskie bokserki! Nie mogłam znaleźć piżamy.
-Szalona- Bill objął mnie, a ja przytuliłam się do niego.-Jak ci się tu podoba?
-Na razie dużo nie widziałam, poza tym jestem nieźle przyćmiona po tej podróży. Ostatnim razem tak długo to leciałam do Chicago.
-Heeh. No cóż, ale nie było tak źle, co?
-No nie, było super, z wami nigdy się nie da nudzić. Tak w ogóle to ty z Tomem, rozumiecie się chyba bez słów, co?
-No w sumie to tak…jest między nami jakaś taka więź. Nie umiem tego wytłumaczyć, ale bez niego nie był bym sobą.
-To miłe, że masz brata w dodatku bliźniaka, a ja jestem jedynaczką.
-Ale nie widać tego po tobie. Nie jesteś samolubna, czy coś.
-No wiesz nie mam na to czasu. Moja mama prawie śpi w pracy, ale przez to że tak to kocha, i mimo, że materialnie mam wszystko czego chcę to brakuje mi z jej strony miłości, więc cieszę się że tata przyjechał, mimo że przedtem nie byłam do niego taka e…przekonana.
-Widzisz…ja tego nie doświadczyłem. Ale nie widać u Ciebie tego, że nie umiesz okazywać uczuć czy coś…To znaczy nie mówię, że tak każdy ma mieć niby, ale…
-Bo teraz mam ciebie Bill….-Spojrzałam w jego oczy, które prawie płonęły.- Kocham Cię.
Zaczęliśmy się całować, zapominając o wszystkim. Jego ręce błądziły po moich plecach i udach. Ściągnęłam z niego koszulkę…
-Mika...? Jesteś...jesteś pewna, że tego chcesz?
-Tak...powiedzmy, że to prezent na walentynki. Ale co jeśli Tom wróci?
-Nie wróci... My rozumiemy się telepatycznie.- Uśmiechnął się.
Było coraz bliżej. Po chwili nie mieliśmy na sobie już niczego. Jego ręce błądziły po moim ciele. Były tak przyjemnie ciepłe, a jego usta tak słodkie…
-Bill…ja…kocham Cię…

Kiedy się obudziłam Bill dalej trzymał moją dłoń. Włożyłam rękę w jego włosy, a on w tym samym momencie otworzył oczy.
-Dzień dobry.- Uśmiechnęłam się.
-Cześć- on odwzajemnił uśmiech, później przytulił mnie do siebie. Leżeliśmy tak dość długo, aż ktoś zaczął dobijać się do drzwi…
-Shit!- Krzyknął Bill
Wyskoczyłam jak oparzona z łóżka, zapominając, że nie mam NIC na sobie. Nie mogłam znaleźć swoich ciuchów, więc w pośpiechu ubrałam jakieś spodenki Billa i jego koszulkę.
-Bill zabiję Cię- powiedział Tom zza drzwi i odszedł. Ja szybko wyparowałam z ich pokoju, a kiedy byłam bezpiecznie u siebie, Ola mnie zaatakowała.
-I jak się spało?- Z ironią w głosie
-Co??
-Jak Ci się spało?
-Dobrze, zapewne o wiele lepiej niż tu.- Na mojej twarzy musiał się pojawić głupawy uśmieszek.
-CO?? No proszę…Koniec z żelazną dziewicą? Zbereźnico mała.
-Taa….Odezwała się ta święta. Jakbyście z Tomem oglądali TV trochę ciszej i zachowywali się po ludzku to bym spała!
-Spala? Akurat Lolu jeden!
-Spadaj! Ciesz się, że wróciłam rano, bo na początku wyszłam tylko do kibla.
-No wiesz? To ja z Tomem, żeśmy wam umożliwili ‘to’ a ty masz jeszcze pretensje? Poza tym co ty chciałaś robić z tym kiblem?- Ola zaczęła się śmiać
-Poszłam siku! A, że potem trafiłam do Billa to TWOJA WINA. A właściwie twoja i Toma, jeśli ci ulży.
-Chcesz powiedzieć, że przeze mnie straciłaś tą swoją cnotę? Buahaha
-Nie…
-Albo, że przeze mnie wyszłaś stamtąd w majtkach Billa i stoisz w nich teraz?
-O kurde…zapomniałam! Ale to była wina Toma, bo się dobijał do drzwi!
-Dobra…nie obwiniaj mnie o ‘to’, bo i tak widzę, że się cieszysz! Przejzałam Cię!
-Spadaj...
-Ale i tak wyglądasz sexy w majtkach Billa, ciekawe czy on ubrał twoje...a jeśli nie to ubierze..
-Co?!
-Zobaczysz...-Ola chwyciła mnie za rękę i zatargała za sobą do pokoju bliźniaków.
-Hej jeszcze nie ubrałeś jej majtek?
-O co ci chodzi?
-O to, że ona chodzi w Twoich ciuchach
-No owszem, bo jest moją dziewczyną, więc ma prawo do tego nie?
-Ta.Do pokoju wszedł Tom.
-W nocy wymyśliliśmy wam karę.
-Nam? Za co?
-Za to, że przegraliście w kenta w autobusie!
-Racja…-skrzywiłam się lekko, bo Dredowaty miał taką zadowoloną minę, że już się bałam!
-No więc, ty przebierasz się z Billa, a on za ciebie!
-CO?!- Wykrzyknęliśmy równo z Czarnowłosym
-TO! Bill stanik też cię obowiązuje, i tak do jutra do rana. Masz być nią, a ona tobą.
-To co mam spać z Olą w jednym pokoju, albo łóżku?- zapytał Bill
-NIE! Dla pewności ja będę spał z Olą.- Tom uśmiechnął się zawadiacko.- Dobra do dzieła, najpierw Mika.
-Patrz ile on ma ciuchów, i że niby co mam ubrać?
-Bill daj jej coś…
W ten sposób ubrali mnie w poszarpane spodnie i niebieską koszulkę. I kiedy myślałam, że to koniec…
-No i jeszcze włosy.
-CO?!
-No włosy, musisz wyfarbować na czarne i uczesać bardziej na Billa.
-Nie, żartujecie ze mnie co?
-Nie! W stosunku do tego, że kazaliście się nam razem myć na twoich urodzinach, to jest pestka.
W taki sposób godzinę później miałam czarne poczochrane włosy, które i tak mało przypominały Billa, bo są dłuższe od jego. Kiedy wyszłam z łazienki Czarnowłosy też był już ‘gotowy’
-Bill? To TY?!
-KAZALI CI JEDNAK POFARBOWAĆ WŁOSY?????
-Tak...
-A tak lubiłem Twój brąz….
-A ja lubiłam swój…Co to wszystko ma na celu Tom?
-Hmm…dobrą zabawę? Bo to nie koniec
-NIE?- zapytałam równo z Czarnowłosym
-No co ty, to by była łatwizna. Wychodzimy z domu
-Dokąd?
-Tylko na spacer. Więc zbierajcie się
-Mika ratuj mnie!
-Ale co ja mogę zrobić Miko-Billu?
-No nic mój sobowtórze, ale jak mamy gdzieś wyjść, to może ja ją uczesze co? Bo to co wyście jej zrobili na głowie, to w niczym nie przypomina mnie.
-Ok, tylko szybko.
Bill zaciągnął mnie do łazienki.
-Też sobie wymyślili co?- zapytałam
-No, ale po wczorajszej nocy, mogę przechodzić katusze i tak będę szczęśliwy.
-…
-Dobra już przestane. No teraz wyglądasz prawie jak ja
-Hej, a ty? Poczochraj się trochę co? Bo i tak dziewczyny z ciebie nie zrobimy.
-Kocham Cię…-Pocalował mnie, jak chyba jeszcze nigdy...

Wyszliśmy z domu. Nawet nie wiem dokąd podążaliśmy, ale bardzo mi się tu podobało, mimo że nie było to jakieś super miasto. Normalne, jak każde, ale inne niż Warszawa, do której tak bardzo przywykłam.
-No i jak się czujesz jako Mika?
-No…dziwnie. Zwłaszcza w staniku!- Bill miał skrzywioną minę.
-A ty Mika? Jak się masz jako nowy Czarnowłosy?
-Ta….Myślę, o tym, co będzie jak mama mnie zobaczy z tymi włosami. Zwłaszcza, że to nie szamponetka!
-Nie będzie źle!- Powiedział ucieszony jak dziecko Tom.- O proszę! Już idą!
Z naprzeciwka szedł Gustav, Georg, Violet i Kate, z jakimś nieznanym mi chłopakiem
-WY?! No nie mogę! Zabije Cię Tom. Ukartowałeś to? Ale obciach ja nie mogę
-Cześć!- Wszyscy zaczęli się witać.
-O dziewczyny. To jest Andreas. To Ola, moja laska.
-Siema
-Elo
-A to, Puma, albo Mika, albo Dominika, zależy jak chcesz. Moja panna.-Triumf na twarzy
-Hej, Andreas.
-Milo mi. Shit! Jak ty wyglądasz Bill? Czy jest coś, o czym nie wiem? Z daleka myślałem, że ona to ty. Jakaś metamorfoza cię w Polsce dopadła? No nieźle. Tom stary, dobrze, że chociaż ty wyglądasz normalnie.
-Ej! O co ty mnie podejrzewasz? To wymysł Toma!
-A ty się spokojnie na to zgodziłeś? Bill nie poznaje cię! Dawniej byś mu przyłożył za coś takiego!
-Człowieku, to kara, bo przegraliśmy w karty! No i teraz wyglądam jak laska.
-Owszem, ale niezła dupcia z ciebie- Andreas klepnął Billa w tylek- Może się umówimy, co?
-Zamknij się stary! Ja też się cieszę, że Cię widzę. Za to ty się nic nie zmieniłeś.
-Dobra to, co robimy? Jakieś propozycję? Dziewczyny?
Spędziliśmy totalnie zakręcone kilka godzin. Wróciliśmy do domu nieźle zadowoleni, a to, że wyglądam jak Bill przestało mi totalnie przeszkadzać. Jemu chyba też.
Kiedy wróciliśmy do domu, mama bliźniaków miała dość zaskoczoną minę:
-Cześć, już jesteście?
-Tak.
-Jednak daliście im tą karę?!
-Tak- Tom wyszczerzył zęby.
-I zafarbowaliście jej jednak te włosy?
-Tak. Farbą Billa- Dredowaty dalej głupkowato się uśmiechał
-Bill?! Czy ty masz stanik?!
-Mam…Wiem, to żałosne.
-Tom, Ola skoro tacy pomysłowi jesteście, to idziecie na zakupy.
-CO?!- Jęknął Tom
-To! Idziecie, nie ma tak, że tylko oni cierpią.
-Nie fair.
-Macie tu listę i pieniądze, zmykajcie. Tom zadzwoń jak zrobicie zakupy, to po was przyjadę.
-Dobra.- Był nieźle wkurzony, ale co miał zrobić?
-Chodź Mikuś, pójdziemy się napić.
-OK – Poszliśmy do kuchni, Czarnowłosy nalał nam Coli i poszliśmy na górę.
-Idziemy do ciebie czy do mnie?
-Nie masz mnie jeszcze dość? To znaczy mnie-ciebie? Chyba kiepski ze mnie klon…
-No, co ty, chodź do mnie jest bliżej.
-Ta bliżej, o jakieś kilka metrów
-To, co? Ale zawsze.
Kiedy weszliśmy do pokoju, zwaliłam się prosto na lóżko. Nogi bolały mnie po tej wyprawie po mieście. Zadzwoniła moja komórka.
-O Siema mamo. No tak odpisałam Ci przecież….No jasne, jest super. Tak mama bliźniaków jest super. Pewnie, że tak. Nie jest super, tak jesteśmy grzeczne….Daj mi tatę. Siema, co u was? Zasypali cię pewnie mailami z firmy co? Mówiłam! NAPRAWDĘ?? Ale ekstra! No jest super, milo i w ogóle. Ale, po co? No dobra…
-Bill?
-Hm?
-Mój tata chce z tobą gadać.
-Dzień dobry…Są ok., no pewnie że tak. Dobrze pozdrowię, do widzenia
-Co on chciał?
-Pytał czy jesteś grzeczna?
-Tak?
-Powiedziałem mu, że ostatniej nocy nie byłaś.
-Spadaj Bill.
-No, co?
-Pokaż mi resztę swoich tekstów.
-Nie…Mika błagam.
-Nie to nie- udawałam obrażoną
-Osh ty, jedna,…Co włączyć?
-Nie wiem, Green Day? Albo tą twoją Nene
-Moją?
-Twoją.
Podeszłam do jego biurka, i przeglądałam leżące kartki i zeszyty. Widać było, że matmy i fizyki nie lubił, i się nudził, bo jego zeszyty były pokreślone i porysowane, a z tylu miał pełno urywków piosenek.
-Bill, już się nie dziwie czemu matma idzie ci tak jak idzie
-To znaczy?
-Skoro, nie uważasz….
-Zostaw moje zeszyty.
-Czemu?
-Temu- oberwałam przez głowę poduszką.
-Ładnie tak? Bić swoją dziewczynę?
-A czy ja Cię bije?
-A nie? – Odskoczyłam w bok uchylając się przed poduszką
-Nie!- W moją stronę powędrowała następna. Próbując uniknąć uderzenia, cofnęłam się o krok i wywaliłam picie ręką na ciuchy leżące na ziemi.
-Ups! Kurde coś wylalam. Bill przestań!
-Ani mi się śni!
-Zaraz ci oddam!- Czarnowłosy wybiegl z pokoju i zlecial po schodach na dół. Rzuciłam się w pogoń za nim. Spodnie były na mnie lekko za dlugie. Zaczepiłam się i zjechałam na dół…na plecach i siedzeniu!
-Mika?! O ja nie mogę! MIKA? NIC CI NIE JEST?
-Nic…chyba
-Możesz wstać? Kurde krew Ci się puściła. Chodź do łazienki, pomogę Ci
-Bill ja nie umieram!
-MAMO! MAMO! Shit pojechala po Toma i Olę.
-Poradzę sobie. – Bill pomógl mi wstać i dojść do łazienki.
-A nie kręci ci się w głowie? Nie chce ci się wymiotować?
-Bill?- spojrzałam na niego dziwnie
-No co?
-To ja spadlam ze schodów, a to ty zachowujesz się jak potłuczony
-Daj spokój, raz jak tak Tom zjechal to miał wstrząs mózgu i w ogóle…
-Nieźle mi życzysz,
Później wróciliśmy na górę. Kazał mi się położyć
-BILL! Nie przesadzaj co? Panikujesz bardziej niż ja
-Dobra, potem będziesz się złościć.
-Nie będę leżeć i nic nie robić.
-Będziesz spać
-Pewnie.
-Poczytać Ci bajkę na dobranoc?
-Ta….a masz jakąś?
-Nie, ale znam na pamięć taką jedną.
-Szalony, ale OK. Ale nie mam maskotki…
-Oj, trudno…Dziś musisz wytrzymać bez, jutro się jakąś skoluje
-Bu…!!! Nie dobry!
-Ok. kładź się
-Ale musisz mnie przykryć i dać całusa na dobranoc.
-No dobrze. – Bill podszedł do lóżka, przykryl mnie i dal buziaka.
-To teraz sam wskakuj, zamiast tej bajki.
-OK, musze cię w końcu pilnować żeby nic więcej ci się nie stało.
-Nie przejmuj się tak. Ja zawsze miałam takiego pecha. Rękę w gipsie miałam już 6 razy, a nogę raz.
-Serio? Niezła jesteś.
-Do tego chore kolano. Teraz powinnam leżeć w szpitalu i czekać na operację. Albo być już po.


U OLI:
Przyjechaliśmy tu 4 dni temu. Bardzo lubimy się z ich mamą i ojczymem. Nauczyła nas robić ulubioną potrawę bliźniaków (zaraz po frytkach i hamburgerach popitych Red Bullem)
-Mika, jak się robiło tą zupę?
-Nie pamiętam. Idźmy na żywioł.
-Wiesz co? Może od razu zrobimy z proszku, co?
-Bu! No dobra, ale ryż gotujemy same.
-Heeh! Myślisz, że się zorientują? Ale pizze robimy same.
-OK.!- Było dużo zabawy. Upaprałyśmy się mąką jak dzieci. Kiedy pizza się piekła zapach zwabił chłopaków z pokoju prób.
-Mm…co tak pachnie?- Bill, – E…wyglądacie jak duchy…!
-Dzięki, wiesz. Ty też zaraz będziesz tak wyglądać- Mika podeszła do niego i przejechała ręką po jego twarzy
-No wiesz. Bo jak robiłyśmy pizze, to się mąka wysypała.
-PIZZE? –Krzyknęła cala czwórka.
-Jestem nieziemsko głodny!
-Bill, ty wiecznie jesteś głodny- powiedział Gustav i klepnął go w brzuch.
-Ekhm- odchrząknęłam- Nie wnikajmy może czy on jest głodny czy nie i na co, lub kogo mu tak ślinka cieknie tylko jedzmy te nasze kulinarne cuda
-Uwaga, nie próbowałyśmy same!- Zakomunikowała Mika
-Wow! Pycha ta wasza zupa- Gustav
-No…-Georg- Na słowo nasza Puma, zaczęła się śmiać
-No wiecie. Włożyłyśmy w nie cale serce!- Obydwie wybuchnelyśmy totalnie śmiechem.
-Pizza! Dajcie mi pizze!- Domagał się Czarnowłosy.
-Bill, uspokój się trochę co?- Mika wstała i pokroiła pizze w trójkąty. Pochłonęli ją w niecałe 10 minut!
-Nie wiedziałem, że umiecie gotować. I to tak dobrze.
-Jasne…czego chcesz ode mnie Bill?
-Nic, jestem miły i szczery.
-No i to jest dziwne- odezwał się Gustav, ale dostał przez łeb od niego.
-A tobie Tom smakuje? – spytałam.
-YHM- próbował powiedzieć, ale miał pełne usta. –PYCHA!
-Ale słodzicie obydwaj! Powiedzcie, że chcecie zjeść, ale je!- Georg.
-O czym ty myślisz, co?
-No mi się wydaje, że on ma racje- powiedział Blondyn. – Patrz Georg jakie oni mają miny. Zaraz je żywcem zjedzą!
-Akurat!- Zaczęłam śpiewać po Polsku- Straciłaś cnotę, bo co- Mika dołączyła się. Na nasze nie szczęście Tom z Billem znali ten obornicki ‘ hit’, i wiedzieli mniej więcej o co w nim chodzi.
-Popatrzcie! Jak one nas prowokują tymi piosenkami!
-Dobra, to my z Georgem zrywamy się. Jutro wpadniemy znów na próbę.
-Ok., to do jutra- kloniki odprowadzili ich do drzwi, a my z Miką zaczęlyśmy szaleć.
Łyżki były naszymi mikrofonami, a same wyginaliśmy się jak glupie.
-To było nocą, gdy księżyc jasno święcił. Wiesz już na pewno nie będzie z tego dzieci -śpiewalyśmy na zmianę z Olą.
Mika zeszkoczyla z lóżka, ale coś jej nie poszlo i wykręcila sobie kostkę.
-Kurde! Moja kostka!
-Trzeba było skakać?
-Daj spokój Ola! Idę na górę- spróbowala się podnieść, ale jęknęła z bólu i opadla na ziemie.
-Nigdzie nie idziesz, pokaż to.
-Hej, co wy tu robicie? Nie poszliście z nimi?- spytałam
-Chodź na górę, pomożemy ci.
Bliźniacy zanieśli Mikę do pokoju Billa, a później zrobił jej okład i siedział z nią oglądając TV. Tymczasem ja z Tomem siedziałam u mnie w pokoju.
-Ola
-Hmm?
-Jesteś pewna, że nie będzie z tego dzieci?- zagail Tom po polsku, po czym rzucił się w moją stronę. Położył się na mnie, po czym zaczął namiętnie całować. Schodził coraz niźej.

skomentuj (27)



|| Biecholinka :)||